کسی میخوابد و خوابش نمیگیرد

هر کسی را راهی ست به سوی حق...

سلامی دوباره و مخصوص

این دفعه زیاد حاشیه نمیرم و زودی میرم سر اصل مطلب. چند وقت پیش واسه یه موضوعی نذر کردم 15 جزء اول قران رو بخونم و الان جزء دوم هستم. سوره ی بقره. آیه ها رو همراه با معنی فارسی شون میخونم. چی بگم از این قران که هر چی بگم کم گفته م!(ضمن اینکه دارم ترانه ها ی کامران و هومن رو هم گوش میدم! بابا آخر یا رومی رومی یا زنگی زنگی!)بعضی آیاتش معانی جالبی دارن. و بعضی هم نکته های خوبی دارن. حزب اول جزء دوم رو که خوندم یه سری آیاتش رو که به نظرم جالب اومدن یادداشت کردم که شما رو هم به فیض برسونم!

آیه ی 143: ما همچنان شما (مسلمانان) را به آیین اسلام هدایت کردیم و نیز به اخلاق معتدل و سیرت نیکو بیاراستیم تا نیکی و درستی را سایر ملل عالم از شما بیاموزند.... این یعنی چی؟

یعنی ما_ همین من و شما _ الگوی میلیاردها آدم هستیم ( اینه که میگن ما مسلمونا بهترین دین رو داریم دیگههههه.)

یعنی از نظر اخلاق و رفتار ما معتدل و نیکو هستیم.( راستی هستیم؟؟ یا باید از غربی ها یاد بگیریم؟)

میخواد بگه بابااااا یه کم معتدل باشید آدما. هیچ وقت شور یه چیزی رو در نیارید!(مثل الان خود من که برای بار دومیلیونیم بار!!! دارم به این ترانه ی منو ببخش گوش میدم) هیچی دیگه خلاصه ش این بود که چقدر ما باحالیم....

آیه ی 148:هر کسی را راهی ست به سوی حق که بدان راه یابد و....

این خیلی جالب بود نه؟ همون جمله ی معروف پرویز پرستویی توی فیلم مارمولک. خب این یکی از آیه های قرانه. حالا یعنی چی؟ یعنی خدا خودش رسما اعلام کرده که برای هر کس برای رسیدن به من راهی وجود داره. پس معطل نکن. یاالله...

آیه ی 152: پس مرا یاد کنید تا شما را یاد کنم.... مرسی خدا!

آیه ی 155: و البته شما را به سختی ها چون ترس و گرسنگی و نقصان اموال و نفوس و آفات زراعت بیازماییم وبشارت و مژده ی آسایش از آن سختی ها برای صابران است.

اولین نکته اینه که خداجون ترس رو هم به عنوان یکی از سختی ها به حساب آورده و به خاطر تحملش بهمون پاداش میده. و بعد اینکه اگه یه همچین بلاهایی سرمون اومد جیغ و داد راه نندازیم.بابا زندگیه دیگه...این همه شکم سیر خوابیدیم بذار یه بارم شکممون قار و قور کنه! بعد از هر بلایی کافیه بگیم: بابا زندگیه دیگه....! غصه نداره که...(یا به قول رضا صادقی: هر کی رو میبینی یه جوری شاکیه       دنیا رو بی خیال بابا کی به کیه؟؟!)

آیه ی 160:مگر آنهاییکه توبه کردند و مفاسد اعمال خود را اصلاح نمودند و بیان کردند برای مردم آنچه را که کتمان میکردند. پس توبه این گروه را میپذیرم که منم پذیرنده ی توبه و مهربان به خلق.

کجای این ایه واسم جالب بود؟ تو اکثر آیه های قران در مورد خدا از ضمیر جمع یه جای مفرد استفاده شده. (مثل همین آیه ی اول) اما اینجا خدا گفته:"من" مهربونم و به عذر خواهیاتون پاسخ مثبت میدم. خب؟ بهتر از این دیگه ممکنه؟دیگه چی میخوایم؟ پاشید پاشید بریم توبه کنیم! از چی میترسیم؟ از اینکه تحویلمون نگیره؟بفرما اینم دعوت نامه!

و کلی آیه ی دیگه که چون قرار شده معتدل باشیم، سرتونو درد نمیارم. بقیه ش واسه بعد(البته اگه خوشتون اومد و خواستید بدونید.)

-امروز پختن قلیه ماهی رو یاد گرفتم. هوراااااا

-دیشب بهترین دوست دوران کودکیم-زهره- تلفن کرد چقدرررر خوشحال شدم. بهم گفت بعد از ظهرا میرم کتابخونه درس میخونم چون داداش کوچولوم خیلی شیطنت میکنه...!منو میگید این شکلی شدم:اون یه دادش کوچولوی سه ساله داشت و من نمیدونستم!! به من میگن یه دوست بی معرفت و لوس

 کاش میشد گاهی اوقات کارایی رو انجام بدی که نباید! آخر این ترانه ها کار دستمون میدن

دیگه اینکه.... همتون رو دوست دارم و واستون دعا میکنم. و واسه ی شما گلم هم آرزوی سلامتی و خوشبختی دارم.

...

پيام هاي ديگران()        link        ٩:۳٤ ‎ق.ظ - ٢٧ تیر ۱۳۸٤ - ستایش